تلاشهای همسوی لابی گران رژیم در پرتو کرنش های دولت اوباما

(محمد پروین)

mparvin@mehr.org

۲۷ مارچ ۲۰۰۹

 پیش گفتار:

 این نوشته، چکیده و برگزیده ای از بحث هائیست که در برنامه هفتگی تلویویونی مهر در ۱۶ مارچ  ارائه شد. این برنامه در ساعت نه ونیم صبح روزهای شنبه  از تلویزون پارس در لس اَنجلس پخش میشود.  

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 سخن امروز، همان گفتگوی دیروز ماست. چگونه میتوانیم در توقف نقض حقوق بشر در ایران نقشی داشته باشیم؟ در حیطه زندگی ما در برون مرز، شبکه وسیعی و در هم تنیده شده ای از حامیان و لابی گران رژیم اسلامی، با رنگ ها و پوشش های متفاوت یک هدف را دنبال میکنند و اَن مشروعیت بخشی به سیستمی است که ابتدائی ترین حقوق اقشار وسیعی از مردم ایران را سلب کرده است. اگر اَنها موفق شوند و دنیا رژیم اسلامی را برسمیت بشناسد و منافع کمپانیهای جهانی با منافع این سیستم غارتگر بیشتر در هم اَمیخته شود، موانع سر راه اَزادی خواهان ایران دو صد چندان خواهد شد. ما برون مرزیان و آنانکه در درون مرز اهمیت این امر را تشخیص میدهند باید اجازه ندهیم این فاجعه رخ بدهد. کاریست بس سخت اما اگر هر کدام در انجامش نقشی بعهده بگیریم شدنی است.

 اَنچه باید بکنیم را حامیان رژیم برایمان تعریف کرده اند و هر روزه هم اَنرا به نمایش میگذارند. همچنانکه به نمونه هائی اشاره خواهد شد، تلاش همه این افراد و گروه ها بحول چند محور و خواست مشخص متمرکز است. اَنها برای تضمین  موجودیت رژیم اسلامی، برداشتن بدون قید وشرط تحریم، شناخت نقش تعیین کننده رژیم اسلامی در منطقه و برداشته شدن هر پیش شرطی در مورد برنامه های اتمی اَن تلاش میکنند. طبیعتا، کار ما ممانعت از تحقق این خواستهاست. باید با مدد گرفتن از مردم دنیا و نشان دادن ماهیت ضد انسانی رژیم اسلامی نشان داد که صلح و امنیت مردم ایران و جهان در گرو اینست که دولتهایشان این سیستم تروریست ضد بشر را حمایت نکنند و اجازه دهند مبارزات آزادی خواهی مردم ایران به نتایج مطلوب خود که برچیدن بساط دخالت دین در دولت و ایجاد یک دموکراسی سکولار است دست یابند. قدرتمداران علام نه با خواهش و تمنا، که تنها با فشار مردم است که ممکن است منافع خود را در خطر ببینند و در سیاستشان تجدید نظر کنند.

مشکل نیست که بدنیا نشان دهیم که سرشت  و خواست های جوانان و اکثریتی از مردم ما با بافت این دیکتاتوری مذهبی و ساختار قدرت اَن در تضاد همیشگی بوده و خواهد بود. رژیم اسلامی پس از ۳۰ سال سرکوب فکری و فیزیکی مردم ایران، هنوز از مردم ایران وحشت دارد. وحشت دارد، چرا که شاهد اینست که علیرغم همه این تلاش ها، اکثریت اَنان هنوز به قوانین واپس گرایش تن در نداده اند و نیک میداند که نافرمانی مردم اگر سامان یابد سیستم ظلمش را برخواهد انداخت. از ینروست که روزی به براندازان "نرم" حمله میکند. روز دیگر از وحشت براندازان اینترنتی برایشان  مجازات مرگ طلب میکند و سرانجام از براندازان "سکسی" لرزه بر اندامش میافتد. اگر نافرمانیهای خود جوش مردم ما شکل سازمان یافته بیابد و اگر موانع سر راه اینکار برداشته شود، اَزادی خواهان ایران قادر به براندازی رژیم اسلامی  خواهند بود. بر داشتن یکی از مهم ترین موانع سر راه اَن، یعنی جلوگیری از اینکه سوداگران جهانی عاملان جنایت در ایران را  به جامعه جهانی راه دهند، بعهده ما برون مرزیان است. 

 - کرنش دولت اوباما و واقعیت های تلخ

 کرنش های دولت اوباما در قبال دیکتاتورهای مذهبی و ادیئولوژیک، میتواند به بهای سنگین قربانی شدن حقوق بشر منتهی منتهی شود. نمونه های زیر از جمله این کرنش ها هستند:

 -  خانم کلینتون در سفر خود به چین اظهار داشت که مسئله حقوق بشر مانعی برای ارتباطات تجاری و دیپلماتیک نخواهد بود.

- دولت امریکا که نفوذ بسیاری بر دولت دوست خود در پاکستان دارد، هیچ نوع مخالفت جدی با اعمال قانون شریعه در یکی از نواحی پاکستان نشان نداد.

 - پرزیدنت اوباما، با پیام نوروزی خود،  رژیم اسلامی و مردم ایران را در یک ردیف قرار داد و اظهار امیدواری کرد که تنش های ۳۰ ساله بین ملتهای ایران با امریکا از میان برداشته شود! تنش بین مردم ایران و امریکا؟

- پرزیدنت اوباما در زمان روبرو شدن با شاه عربستان سعودی و دست دادن به او تا کمر خم شد!

 تلاشهای هم سوی لابی گران رژیم اسلامی

- پیشنهاد جدید "گروه سیاست اتمی ایران"

 لابی گران بنام رژیم اسلامی در گروه سیاست اتمی ایران، منجمله گری سیک و تامس پیکرینگ، در ادامه خواستهای همیشگی خود موارد زیر را مورد تاکید قرار داه و به پرزیدنت اوباما پیشنهاد کرده اند [۱]:

- اجتناب از بزرگ جلوه دادن خطر ایران

- کم کردن تنش و ایجاد اطمینان از طریق باز کردن درهای مذاکره  در زمینه های مختلف

- بر خوردی جدید به ایران

مرکز مطالعات بین المللی در انستیتوی فنی ماساچوست به ریاست جان تیرمن پیشنهاد ۵۰ صفحه ای را در مورد برخورد به رژیم اسلامی به پرزیدنت اوباما توصیه کرده است [۲]. جان تیرمن از دوستان گری سیک و حامیان سازمان کسمی، گروه لابی گر رژیم در انگلستان و امریکا میباشد. در این پیشنهادات اَمده است که "به عادی شدن روابط با رژیم اسلامی نباید بعنوان یک پاداش نگاه کرد. منطق چنین حکمی را دارد." از بخش های اساسی این نوشته توصیه برداشته تحریم است به این دلیل که تحریم کار نکرده و ایران را در منطقه قوی تر ساخته است و دیگر اینکه خطری که از جانب امریکا متوجه ایران است، جامعه مدنی را در ایران به خطر انداخته و تعداد زیادی از مخالفان رژیم خواهان سیاست جدیدی هستند. اینمرکز تاکید دارد که  روابط خوب ایران و امریکا که حضور و وجود ایران را در منطقه تضمین کند. مسائل اتمی را هم حل خواهد کرد. در این پیشنهاد موارد زیر بعنوان اقدامات ضروری  توصیه شده است:

۱- برداشتن تحریم هائی که به انرژی اتمی مربوط نمی شود و اَزاد کردن سپرده های ایران

۲- خودداری امریکا از ژست های خصمانه و دست برداشتن از استراتژی تغییر رژیم

۳- عادی ساختن روابط

۴- گفتگو بر سر قرارهای جدید امنیتی و همکاری در منطقه

 - ایرانیان مدافع صلح

 ایرانیان طرفدار "صلح" بیش از بیش میدان ارز اندام پیدا کرده اند. تقلیل راه حل های سیاسی به جنگ علیه ایران و یا صلح با رژیم اسلامی، مدتهاست که تکیه گاه حامیان وضعیت موجود در ایران است. اَن سیاستی که هم جنگ علیه ایران و هم دوستی با رژیم اسلامی را محکوم کند کاملا از طرف این طیف نادیده گرفته شده است. اخیرا گروهی بنام "ایرانیان حامی صلح" اعلامیه ای را در مورد پیام نوروزی پرزیدنت اوباما با عنوان " پیام مهربانانه ای، ولی بعد چه؟" منتشر کرده است [۳]. خلاصه ای از این اعلامیه ماهیت "صلح جویانه" این گروه را به قضاوت شما میگذارد:

" پیام نوروزی اوباما حداقل در حرف قدمی به جلو بود. عملا ولی هنوز تغییری صورت نگرفته است. تحریم کماکان وجود دارد و حتی بیشتر شده است. بنظر میرسد که دیدگاه امریکا عقب است و در مقابل پرزیدنت اوباما مقاومت میکند. اگر تغییر اساسی در برخورد امریکا ایجاد شود،  ایران اَماده کامل مذاکرات شفاف و حتی مشارکت با امریکا میباشد. این بدان معناست که در قدم اول باید تحریم برداشته شود و پرونده اتمی ایران از سازمان ملل به سازمان انرژی اتمی منتقل شود. چیزی کمتر از این، مشکل بتوان اَغازی برای عادی سازی روابط بین این دو کشور تصور نمود."

 -  دادگاه رژیم اسلامی، دادگاه  من!

 در تاریخ ۱۴ اَوریل ۲۰۰۹ در ساعت حدود پنج و پنجاه دقیقه بعد از ظهر به وقت کالیفرنیا، یکی از رادیو های امریکا (ان-پی-اَر) به مناسبت حکم زندان خانم رکسانا صابری، مصاحبه ای با فردی بنام علی شاکری انجام داد که طی اَن او بعنوان فعال صلح و محقق سیاسی معرفی شد [۴]. اَقای شاکری از حامیان علنی "اصلاح طلبان" در ایران بوده و بطور مداوم به ایران  سفر کرده است. همچنانکه خود او در اَغاز این مصاحبه عنوان میکند او در اَخرین سفر خود  به ایران در سال گذشته به بجرم تبلیغ علیه رژیم دستگیرمیشود ولی بعدا با دفاع ۳۰ دقیقه ای که او از خود در دادگاه میکند  تبرئه میشود. اَقای شاکری را اگر نمی شناسید، به احتمال زیاد با توجه به یکی از پاسخهایش به خانم مصاحبه کننده (ملیسا بلاک) خواهید شناخت:

سئوال: اَیا هیچ احساسی داشتید که محاکمه شما منصفانه است یا اینکه همه چیز علیه شما جمع شده بود؟  

جواب: احساس من این بود که این وطن من است. این دادگاه من است. من در امریکا اگر به دادگاه ترافیک احضار شوم، باید بروم. چه منصفانه باشد، چه نباشد.

 پاسخ اَقای شاکری کاملا صادقانه بود. او با تعلقاتی که به رژیم اسلامی دارد و اَشکارا در طول سالها نشان داده است، باید که دادگاهی را که هر روز صدها حکم زندان و شکنجه و اعدام را صادر میکند، دادگاه خود بداند. اَنچه که باید مورد سئوال جامعه ایران درون و برون مرز به ان-پی اَر باشد اینست که  بر چه اساس و پایه و معیاری  بوده است که با چنین فردی برای یوضیح وضعیت خانم صابری مصاحبه کرده است. در ضمن  توضیح شاکری در مورد رکسانا صابری اینبود که او در مورد عدم شفافیت مقامات در مورد اتهامات وارده به او تعملاتی دارد!

و سخن پایانی که اَغاز بحث های همیشگی ماست اینست که اگر قرار است بساط دیکتاتوری مذهبی در ایران برچیده شود و یک دموکراسی سکولار جانشینش شود، باید ورای واقعه نگاریهای رایج و بر شمردن جنایات رژیم، هر یک از ما توانسته باشیم  نقشمان را دربرداشتن موانع سر راه تحقق این هدف تعیین کرده باشیم.

 :منابع

1. How to Approach the Iran Nuclear Dilemma

 http://americanforeignpolicy.org/  

2. The Imperative of Change )PDF(

View as HTML
A New Approach to Iran . The Need for Transformative Diplomacy. John Tirman. MIT CENTER FOR INTERNATIONAL STUDIES. April 2009
http://web.mit.edu/cis/Publications/IRAN-Tirman_2009.pdf  

3. A kind New Year message, what next? http://www.campaigniran.org/casmii/index.php?q=node/7698

4. ْAli Shakeri on NPR: It is my court!  Listen Now